Julius Caesar

3-10 2012 Het proces van het schrijven van deze voorstelling is in volle gang... alle gegevens die ik heb gelezen en verwerkt tot eigen teksten zitten eigenlijk al in mijn hoofd. Nu verwerk ik die tot dialogen en verschijnen in dit schrijfproces opeens vertrouwde figuren uit het leven van Caesar. Zijn moeder, Cicero... de rest hou ik nog voor mijzelf.                                     

Ik ben acteur en theatermaker maar geen schrijver... is dat ook te leren?

Daar liep ik maanden mee rond.

Kan ik dit wel.

Als ik weer een boek opsloeg over Caesar dan werd ik overvallen door de vele gezichten en interpretaties en meningen over die man. Als strateeg maar vooral als mens. Ik heb bewust gezocht naar teksten die hem als persoon beschrijven en daarop zijn leven en loopbaan gelegd. Ik tracht, althans, dat te doen, want ik schreef daarnet al. Kan ik dit en wie ben ik dit leven onder handen te nemen.

Als schrijver kun je in principe alles naar je hand zetten, behalve historische figuren die na meer dan 2000 jaar nog zo tot de verbeelding spreken. Zo ook het beschrijven en tot leven wekken van Caesar. Maak hem niet te zacht, maak hem een mens maak hem begrijpelijk.. dat leg ik mijzelf allemaal op, terwijl ik als theatermaker een manier moet vinden om de interpretatie aan jullie, het publiek te laten.

Die gedachten overvielen mij terwijl ik 5 dagen in een huisje in Friesland zat… niet anders dan een laptop, een memorystick met aantekeningen en alle boeken.

Als ik dan uren achter elkaar werkte en de samenspraak tussen moeder en Caesar liet ontstaan werd het me soms te vol in dat huisje… moest ik even een half uur wandelen, maakte niet uit waar naar toe..

Later had ik weer, dank zij mijn vrouw, een paar dagen op een rij om zonder oponthoud door te werken. …  ik kon mij beter concentreren op het schrijven en lukte het mij om de acteur/speler even te vergeten. Het Drama schrijven werd lichtvoetiger en Cicero en Caesar kregen zelfs plezier met elkaar…. Maar dat kan natuurlijk niet, volgens de historici interpreteer ik en permiteer ik mij te veel.

Ik hou jullie op de hoogte en hoop jullie snel kennis te laten maken met deze o zo interessante mens, met heel veel handleidingen, zoals we dat tegenwoordig noemen.

Maar een mens.

 

 

30 - 01 2011. De realiteit haalt mij in. Er zit een enorme vertraging in het schrijfproces rond de voorstelling J. Caesar.

Ik wilde de Dictator op 15 - 03 2011 “laten vermoorden”, in Premiere laten gaan , maar kom er achter dat ik andere prioriteiten moet stellen om het tot een hele goede voorstelling te laten groeien.

 

Website nieuws   27 - 09

Julius Caesar, de solovoorstelling. Ik zoek, zie, zag en verwonder, mijzelf.

Mijn drijfveer, de historische mens in het theater brengen. Eigenlijk is dat de grootste gemene deler van wat ik doe in het brede valk van theater. De mens opzoeken.Julius Caesar, krijgt in mijn onderzoek meer en meer een entiteit. Want de boeken die ik lees (over en over) en hun bronnen (taaie stof) komen langzaam in beweging, tot leven, als ik er over praat met derden, met hen mijn verbazing deel en al zoekend naar woorden tot mijn eigen omschrijving kom.

Ik zit er midden in, merk ik gepassioneerd, overzie helemaal niets. Ben acteur en theatermaker en geen historicus. Hoe deze klus te klaren.Inzichten die waarschijnlijk een historicus zou doen lachen, inzichten vol naïviteit.

Terwijl ik dit schrijf overvalt mij nu het grootste inzicht, wat heb ik nog veel te doen. En ik ga door. Ik moet wel. Zoveel te doorgronden om dichter bij de mens J.C te komen en Rome en het Romeinse Rijk te begrijpen. Ook dat het moeilijk is, maar niet onmogelijk, om van zo’n historisch figuur als Julius Caesar een mens met huid en haar te maken. Hem los te laten komen van de historische feiten, de overwinningen en de slachtoffers die hij als een spoor van lijken achter zich laat terwijl hij door de tijd stapt.

Wat mij interesseert is wat er gebeurde tussen die historische feiten, zijn dagelijkse leven, zijn denken en zijn menselijke zorgen. Er is haast niet bij te komen zonder alles ‘in te vullen’.

Toch zijn er kwetsbaarheden te vinden tussen al die gestaafde gemeenschappelijke onderbouwde feiten; bijvoorbeeld het jaar dat hij vele dierbaren heeft moeten begraven. Wat dat met hem deed. En het moment dat hij aangedaan weent om het hoofd van zijn oude kompaan, die later zijn rivaal werd. Op de vlucht voor Caesar, door anderen vermoord en onthoofd. Het moment dat hij zijn hoofd weer terug ziet. Anders dan gedacht maar het kon niet anders?

Zijn kwetsbaarheid dat hij op latere leeftijd last kreeg van epilepsie, en zich na zo’n aanval terug vond in ontlasting. Dat is als veldheer tijdens een veldslag erg lastig. Om er mee rekening te kunnen houden. En als ijdele man misschien ook wel moeilijk te accepteren. Maar vooral kwetsbaar omdat hij zich tijdens een aanval, of gedurende het bijkomen ervan niet kan verweren. Afhankelijk is van de trouwe mensen doe hem dienden. En zo menselijk omdat hij het heeft te accepteren zoals ieder ander zijn leven en lijf heeft te nemen zoals het is gegeven.

Hoe de mens Julius Caesar neer te zetten, zonder hem te zacht, lief , te empatisch en modern te maken. En mens van toen. Het moet een man zijn die toen leefde en handelde in het Romeinse Rijk, van zijn tijd. Zijn omgeving moet ook helder en duidelijk blijven. Hoe was die tijd en hoe was het in Rome. Rome was een hectische stad, een harde omgeving. Een wereld(stad) in een rijk. Maar ook een dorp met vooraanstaande Families en intriges tussen die families, oude vetes schulden en verplichtingen.Ik denk dan ‘misschien was het aangenamer in de steden en provincies daarom heen’, maar hier betrap ik mij op een vergelijk met hoe ik het nu zou vinden om toen te hebben geleefd. Dat is een valkuil waarin ik als maker wel moet vallen, steeds weer opnieuw. Om het zo schoon te maken en zo zuiver mogelijk.

Het zwaard regeerde en Caesar wist daar wel raad mee. Ook al mochten er geen legers in Rome komen, de moorden en dreiging waren dagelijkse kost. En die keren dat het leger wel Rome binnen trok had het grote, bloederige, gevolgen voor het hele rijk en de stabiliteit in Rome. En loste dat eigenlijk niet veel op. Hooguit verdwenen er een paar belangrijke dominante figuren maar wat er daarna voor terug kwam was meestel erger.

Als ik in die context zie dat Julius Caesar, door als een koning te heersen, alle touwtjes in handen hield, hij meer rust bracht dan wie dan ook. Hij gedoog en zag toe. En iedereen wist dat ze heel voorzichtig moesten zijn en dat betekent onherroepelijk dat de vrijheid van alle anderen verdween.

Hij heerste als een koning, had totale macht en de steun van een groot deel van het Volk .(Al moet ik dat begrip HET VOLK nog heel goed historisch onder de loop nemen)  En die zucht naar vrijheid van de elite heeft hem ook zijn leven gekost. Hij wist het, ging er wel vanuit dat ‘men’ wel zo verstandig zou zijn hem niet te vermoorden. Want dan zou het rijk en de Republiek weer in een burgeroorlog zou geraken. Dat ze zich moeten realiseren dat ze er met hem beter af waren. Wat een wrede ijdeltuit, egocentrische klootzak en dictator. Wat een lef, wat een historische man.

Toch moet ik eerlijk bekennen dat de man mij intrigeert, zeker als ik de getuigenverslagen van de omstanders lees die bij de moord op Caesar aanwezig waren.

Bedenk maar eens dat je iemand met zoveel steken ombrengt. Dan vraag ik me af, heel praktisch, was 1 heldere dolksteek niet genoeg geweest. Ik ben niet echt een killer maar zie regelmatig films waarin dat goed wordt voorgedaan. En tijdens al die veldslagen moet men toch weten dat het alleen maar energie kost. En was het nodig, noodzakelijk om het bloed aan zoveel handen te laten kleven. Dat ze de daad wilde/moesten delen. Dat Caesar zoveel handen met dolken op hem heeft zien afkomen en voelen insteken in zijn lijf, dat hij wel heeft moeten ervaren, in dat korte moment van 1 minuut?, moeten voelen hoe graag men hem dood wilde? En dat daar dan de hand tussen zit van Brutus, en hij bij Brutus geen spijt of medelij in de ogen zag, alleen maar haat. Dat !dat! het moment van opgeven  en fatale overgave is. Ik onderzoek daarom het waarom hij zo gehaat werd, waarom zo bruut. (Brutus)

Daarvoor moet ik dieper in de Romeinse tijd , meer uitspitten, begrijpen hoe het toen was.Ik heb grote hulp en steun aan (historicus) René van Royen en (classica) Sunnyva van der Vegt. Ik hoop dat zij mij op het historisch juiste pad houden. Ik kan als theatermaker alles naar mijn handzetten en uitvergroten, maar dat mag niet gaan ten kosten van de ‘waarheid’ die al zo moeilijk is vast te stellen. Dat lukt uit eindelijk niet helemaal want ik en iedereen interpreteert en vult in, maar ik moet daar extra voorzichtig zijn. Als theatermaker, brenger van vermaak voor een kort moment. (kom ik nog op terug)

Wetenschappelijk onderzocht, los van interpretaties, dat is de zuiverste bron om vanuit te vertrekken. Wetenschap kan leuk en interessant zijn maar ook saai, en dat mag geen reden zijn het smeuïger te maken.

Toch is er hoop voor mij, kijk maar naar ‘Astrix en de Waarheid’. Hoe luchtig, wetenschappelijk en lekker dat boek in elkaar zit. Je kunt denken maar dat ging over stripboeken? Jazeker en met veel vermaak en beelden over een interessante tijd. Dat hebben ze (historicus) René van Royen en (classica) Sunnyva van der Vegt geweldig gedreven onderzocht en tegen het licht gehouden. Leuk en interessant tegelijk. Op dat vlak mag ik mijn voorstelling ook genieten van het onderwerp Julius Caesar.

De eerste ontmoeting met René en Sunnyva heeft mij al veel meer doen begrijpen van Rome, Caesar en bronnen. Citaat van René : “ Rome: het is een nerveuze hectische stad, veel gekonkel en je moet altijd blijven opletten, nooit verslappen. Uitrusten doe je maar in de provincies of tijdens de oorlog waarna je belasting kan heffen”. Of “ het Romeinse Rijk wordt door zoveel mensen te positief neergezet, te Romantisch.” Ook blijkt dat om het systeem van Rome met al die invloedrijke families en intriges te begrijpen ik moet denken aan “De Maffia en eerder aan Turkije dan aan Amerika”.

En vooral die opmerking waar ik ook heel veel aan heb over de betrouwbaarheid van de bronnen : “Je moet lezen wat er staat als afkorting bij die bronvermeldingen . Want ook de bronnen zijn geschreven en niet alles wat er staat is de waarheid, de bronnen zijn soms ook onderling verschillend. Dat moet ik duidelijk onderzoeken. Niet vertrekken vanuit een geschreven gerucht. Toch wordt het geen wetenschappelijk theaterstuk. Het zal confronteren, ontroeren en doen identificeren.

Ik hou u op de hoogte.

Reacties ? graag naar rickschreuder@ziggo.nl

 

 

 

 

 

Ik maak een solovoorstelling over Julius Caesar. Dat is natuurlijk een lang proces, maar deze voorstelling gaat er komen. De teksten vloeien gestaag uit mijn vingers de I-Phone in. (Al moet ik zeggen : mijn vingers en die kleine knopjes op die I-Phone vraagt veel geduld en daardoor regelmatig overtypen van tekst. Dat komt door mijn enthousiasme en snelheid van bedenken van teksten en het omzetten van mijn virtuoos 2 vinger systeem naar het 1 vingersysteem.)

Ik haal inspiratie dus uit dikke saaie pillen en nieuwe biografieën, ook dikke pillen klopt maar dan erg soepel geschreven. Die biografieën spreken mij zeer tot de verbeelding. Wat mij op dit moment het meest intrigeert is dat Julius last had van de heilige ziekte, de vallende ziekte. Dat moet toch een enorm kwetsbaar gevoel hebben gegeven. Tijdens een zodanige aanval was hij dus niet instaat zich te verdedigen of verweren. En dan heb ik ook direct beelden van die grote heerser/tiran liggend op de grond, in een plas van behoeften (want ook hij verliest dan even de beheersing over zijn sluitspieren). Die ijdele man. Vaak gekleed in modieuze eigenwijze witte kleding en niet weten wanneer de volgende aanval op zijn bewustzijn wordt ingezet, door zijn eigen lichaam. Dat geeft een (karakter) ontwikkeling die ik interessant vind.

Angstvallig vermijd ik voorlopig de reeds bestaande theaterbewerkingen. Om zo in eerste instantie mijn eigen lijn vast te kunnen houden.

U leest het. Ik vraag mij zo wat zaken af en stel Caesar een aantal vragen en hoop op antwoorden.

Mocht u interesse hebben en goed op de hoogte zijn van Caesar’s leven en vooral onafhankelijk, los van vooroordelen over Caesar kunnen praten dan nodig ik u uit mij te mailen: rickschreuder@ziggo.nl